آزادی ، اصلاحات و . . .
یه نفری که خارج زیاد میره و میاد یه بار گفت که باید قدر این تلوزیون ایران رو بدونیم . اون شخص خیلی جدی گفت . ولی من میگم باید قدر این کمبود یا نبودن آزادی رو هم بدونیم البته به قول اونایی که می گن آزادی نیست. من نمی دونم آزادی یعنی چی؟ مگه کم تو فیلم های سینمایی بی بند و باری می بینیم، از طرز لباس پوشیدن گرفته تا حرف زدن ، از نظر محتوا که دیگه هیچ. مگه کم موسیقی های چرت میاد بیرون که می گیم صد رحمت به همون آهنگ های غیر مجاز قدیمی. مگه کم تئاتر نمایش های هم چون نمایش (هدا گابلر) که بی حیایی و بی عفتی جنسی را عادی سازی می کند می کند می بینیم. مگه کم است همایش ها و اجتماع های مزحکی مثل اجتماع دختران و پسران مو فرفری. و تقدیر از مادر و دختر رقاص ایران که هر چند ماه یک بار به پایتخت عزیز آمده و کلاس رقاصی برگزار می کند و مگه کم تو دانشگاه هایمان بی بند باری داریم که به راحتی گالری عکس های مستهجن می گذارند و یا عکس های ریئس دانشکده با شاگردان بی حجابشان ......
واقعا که ما چقدر کمبود آزادی داریم.
تازه این فقط بخشی از جنبه های آزادی بود که اصلا نداشتیم. ما تو خیلی چیزهای دیگه هم آزادی نداریم .
شیعه خون دل خورده ترین قوم و ایران پر تلاطم ترین کشور جهان..