عطار نامه

در روزگار ماضی که یک ثانیه فوتبال اعم از داخلی و خارجی از دستم نمی‌رفت، تا الان که چی بشه یه اخبار ورزشی یا موقع خواب یا تو مهمونیی که TV روشن باشه فوتبال ببینم ، همیشه می‌گفتن وقتی می‌خوان به یه تیم شوک وارد کنن یا مدیر عامل عوض می‌شه یا مربی یا هرکار معمول دیگه. بهترین شوکی که تا حالا دیدم شوکی بوده که به منچستر سیتی وارد شده و خرید عجیب یک عرب اماراتی.

یه رابطه مستقیمی وجود داره بین پیشرفت و پول که هر چه  بیشتر پول خرج کنی بیشتر پیشرفت می‌کنی. اما بحث ما در مورد فوتبال ایرانه، راستش اصلا نمی‌خواستم فضای وبلاگم رو با مسائل زرد آلوده کنم ولی از اونجا که این فوتبال توسط پول نفت و گاز و مالیات عیدی و مالیات حقوق قانون کار ما ارتزاق می‌کنه، لازم می‌دونم که بنویسم و اعتراض خودم رو نشون بدم و این تنها کاریست که از دستم بر میاد.

کارگران لوله سازی اهواز 34 ماه است حقوق نگرفته اند.

اگه حقوق کارگر رو از 34 ماه پیش تا الا 450 هزار تومان و تعدا کارگران یک کارخانه  را250 نفر فرض کنیم حقوق 34 ماه آنان تا الان می‌شود. (450000×34×250 ) برابر میشه با سه میلیارد و خورده ایی اصلا 4 میلیارد نه 5 میلیارد..

5 میلیاردی که حداقل 2000 نفر رو تو 34 ماه نون میده تو فوتبالی که ادعا میشه یک سفیر فرهنگی قوی است و آخرش از اون محمد نصرتی و شیث رضایی و سکوهای  تماشاگر نما ها !!! از اون خارج می‌شه فقط باشگاه پرسپولیسش در سال 88  8میلیارد اونم تو 12 ماه پول خرج می‌کنه که نمی‌دونم چقدرش میره تو جیب دلالها..